Formaður L.L. lagði á það áherslu að í reynd væri ekki verið að fjalla um annað en að nú yrði efnt til allsherjar kosningar á meðal lögreglumanna, eftir kynningu á kostum og göllum aðildar. Það væri kominn tími til að öll spil sæjust í þessu samstarfi og ef það yrði vilji meirihlutans í kosningunni að halda samstarfinu áfram, þá myndi hann hlíta því að sjálfsögðu, reyndin væri hins vegar sú að mjög fjölmenn aðildafélög hefðu stigið það skref að fara út og nú yrði þetta einfaldlega kannað hjá okkur.

Niðurstaðan var sú að yfirgnæfandi meirihluti þingfulltrúa samþykkti að efnt yrði til kosningar um hvort við vildum vera í BSRB eða ekki.

Næst kom röðin að aðalmáli þingsins, þ.e. að stokka upp L.L.  Fyrir þingið var búið að dreifa uppkasti að nýjum lögum fyrir félagið (L.L.) sem yrði félag allra lögreglumanna og gömlu félögin yrðu starfandi sem deildir sem hefðu í reynd mjög lík verksvið og þau hafa nú og myndi ársgjöld til þeirra í núverandi mynd detta niður, en deildirnar fengju fjármagn úr móðurfélaginu sem yrði ákveðið á þingum þess. R ætt var um að miðað yrði við um þúsund kr. pr. mann pr. mán. L.L. myndi sjá um úrlausn þeirra mála sem stjórnir deildanna treystu sér ekki til að vinna eða mætu svo að betra væri að L.L. sæi um.

Hér er að sjálfsögðu stiklað á stóru í að reyna að lýsa því í hverju þessi breyting felst, þar sem lögin eru ítarleg og eiga eflaust eftir að breytast í tímanna rás.
Þá er að sjálfsögðu undir deildunum komið hvernig þær vilja starfa og hvort þær vilja hafa tekjur eftir ýmsum leiðum vegna starfseminnar. Það var einfaldlega orðið mat flestra sem að félgasmálum lögreglunnar koma að það þyrfti að gera breytingar.

Að mati formanns L.S. þá var löngu orðið ljóst að þetta form gengi ekki lengur og það yrði að mynda sterkt fagfélag sem við gætum látið sjá um okkar viðkvæmu mál, deildirnar yrðu meira í grasrótinni og félagsstarfinu. Það er sömuleiðis ljóst að ekki gengur að einhver ein af mjög mörgum deildum innan lögreglunnar vilji vera með sér-lögreglufélag, þeir sem vinna við rannsóknir hafi eitt, þeir sem eru í sérsveit annað, þeir sem starfa sem verkstjórar enn annað og svo framvegis. Þetta leiðir aðeins til málþófs og sundrungar.
Auðvitað geta allir komið sínum málum á framfæri innan deildanna og haldið uppi kröftugu félagsstarfi og fræðslu ýmist einir sér eða í samvinnu með aðilum sem starfa að svipuðum málum annarsstaðar. Sömuleiðis geta viðkomandi haft fagfélög. Fagfélög eins og skotfélag lögreglunnar á suður og vesturlandi utan RVK sem eitt, þeir geta myndað keppnislið og keppt við samskonar félag í RVK og víðar svo dæmi sé tekið.

Þetta sem annað er hægt sé vilji fyrir hendi. Þingin þurfa að vera fagleg og að sem mest eining ríki þar og ekki sé verið að deila um sömu hlutina þar aftur og aftur. Vitað er að samningana þarf að leiðrétta. Hluti okkar lögreglumanna er enn með lakari samninga þegar til eftirlauna kemur, en lögreglumenn sem eru með greitt vaktaálag fá það í eftirlaun, en þeir sem vinna óreglubundið m.a. á bakvöktum, sem er að hluta ígildi vakta álags, einkum rannsóknarlögreglumenn, fá það álag ekki metið til eftirlauna, þetta þarf að laga og eru mun meiri líkur til þess að það verði, hjaðni deilur á milli aðila.

Nú aftur að þinginu það var hart deilt um breytingarnar, einkum frá hendi röksamra fulltrúa frá FÍR og gert hlé og fundað í grúbbum, haldið uppi málþófi, en niðurstaðan var þó þannig að yfirgnæfandi meirihluti þingfulltrúa greiddi atkvæði með breytingunum og féllu atkvæði þannig að 29 sögðu já en 8 voru á móti .
Úrslitin eru því afgerandi eða 78,37% vilja þær breytingar sem lagðar voru fram á þinginu. Viljinn er skýr vonandi völdum við rétt og að í hönd fara bjartari tímar. (KK)

Myndir frá þinginu: Mynd 1 og Mynd 2